سبک مدرن که از اواسط دهه 1940 میلادی تا سال 1970 رواج پیدا کرد از سبک هایی است که در عین سادگی و بدون  پیچیدگی به فضای به فضای ما زیبایی میبخشد (نورپردازی یکی از مهمترین بخش های این سبک)

استفاده از متریال های ساده با رنگ های مات و براق بدون برجستگی و فرورفتگی از خصوصیات بارز این سبک میباشد که نمونه هایی از این سبک در عکس ها نمایان میباشد. استفاده از رنگ های روشن و خنثی به صورت ترکیب و در کل دو رنگی با این سبک همخوانی دارد.

سبک کلاسیک که همان سبک سنتی غربی که قدری رنگ و روی شکل معاصر را به خود گرفته است میباشد این سبک به شدت به نظم و تقارن پایبند است و حس اصالت را نمیتوان از آن گرفت و در کل سبکی پایدار میباشد. پیشینه این سبک از قرن هجدهم در انگلستان و فرانسه میباشد.

استفاده از انواع متریال های مختلف با برآمدگی و فرورفتگی و خلل و فرج ها میباشد که مبلمان و فضاهای داخلی که پیرو تقارن خاصی باهم اند و بیشتر در طیف رنگ قهوه ای و بژ و کرم میباشند.

سبک مینیمال که واژه ای لاتین میباشد و در معنای کلمه به معنی حداقلی و استفاده بردن از حداقل ها میباشد این سبک در اصل همان سبک مدرن میباشد اما به صورت ساده تر یا حداقلی تر که در آن از پالت های رنگی خنثی استفاده میشود که رنگ سفید در آن پرکاربردترین میباشد.

متریال ها همانند سبک مدرن اما بدون زرق و برق و خلاصه شده و کاربردی تر میباشد. تضاد رنگ در این سبک پررنگ تر میباشد و همانند سبک های دیگر خبری از هماهنگی و ست کردن رنگ ها نیست به طور مثال رنگ سفید در کنار رنگ مشکی می آید تا فضا کاملا خنثی شود.